Knettergekke Trump krabbelt terug in Iran-oorlog en laat Straat van Hormuz gesloten

woensdag, 1 april 2026 (09:06) - Dagelijkse Standaard

In dit artikel:

De auteur veroordeelt scherp het Amerikaanse en Israëlische offensief tegen Iran eind februari en noemt het een neoconservatieve, zelf veroorzaakte ramp die de regio in brand zet. Centrale kritiek is dat de aanval niet alleen moreel verwerpelijk is en de levens van burgers schaadt, maar ook past in een lange reeks Westerse inmengingen in het Midden-Oosten die historisch gezien altijd slecht aflopen. Volgens het stuk hebben Washington en Tel Aviv met hun actie een geopolitieke tijdbom ontketend en gedragen ze zich alsof regimewissel een elitaire hobby is, met desastreuze gevolgen voor gewone mensen in de regio.

Specifiek wordt president Donald Trump hard aangevallen: zijn beleid zou chaotisch en onbetrouwbaar zijn, met wisselende impulsen van dag tot dag. De auteur wijst op tegenstrijdige standpunten — van het eisen van een grootschalige grondoorlog en het voorstellen om het strategische Kharg-eiland te bezetten om olie te grijpen, tot plotselinge bereidheid om de vijandelijkheden te staken — en verwijst naar berichtgeving van de Wall Street Journal dat Trump volgens zijn adviseurs zelfs overweegt de Amerikaanse militaire acties te laten stoppen, ook als de Straat van Hormuz nog dicht blijft. Die onvoorspelbaarheid zou het maken van geloofwaardige strategische afspraken onmogelijk maken.

De economische consequenties worden benadrukt: de blokkade van de Straat van Hormuz — een cruciale doorgang voor zeetransport van olie — legt delen van de internationale oliehandel lam en raakt Europese consumenten en economieën direct in de portemonnee. De auteur hekelt dat de Verenigde Staten, nadat zij de escalatie hebben veroorzaakt, nu lijken te willen vertrouwen op “diplomatieke druk” en de verantwoordelijkheid doorschuiven naar Europese landen en Golfstaten om de situatie te beheersen.

Het stuk eindigt met een oproep tot verzet tegen wat de schrijver noemt de oorlogszucht en hypocrisie van de gevestigde macht en met promotie van onafhankelijke media als tegenwicht tegen vermeende censuur en mediabeleid. Ter context: Kharg (Kharg-eiland) is een belangrijk Iraans olie-exportpunt en de Straat van Hormuz is een van de belangrijkste mondiale oliechokepunten; hun verstoring heeft brede geopolitieke en economische gevolgen.